سید عارف گهریک
سید عارف گهریک

گاهِ اندوه

 گاه چنانی میشود اندوه، اندک مهربان

 گاه زِ اندک مهربانی، دردِ رنجَش بیکران

 گاه به جان و دل زند با سوزِ دردِ ناروا

 گاه زدل آه میکشد، گاهی سرودِ جاویدان

 گاه همانی میشود، چون تنورِ داغِ داغ

 گاه چو برفِ سرد سردِ قله های بامیان

 گاه گلوی آرزو ها می سراید چند سرود

 گاه خموش و گاه مبهوت، ناتوان و ناتوان

 گاه به فکر شان و عزت یا اسیر ناز و نعمت

 گاه به رو افتاده در خاک، گاه سریرِ آسمان

 گاه فریاد و ندامت، سر بیرون آرد ز دل

 گاه آرام، گاه ناآرام، گاهی هم شادی کنان

 آرزو ها در به در، هردم ز دل آرد چو سر

 بغض و ناله میشوند فر، در هوای بوستان

 گاه نصیب است، دردِ غم گاهی هم بیچارگی

 گاه حرمت، گاه غربت، گاهی هم بی آشیان

 گاه چو گهریک میتوان بود در نبردِ روزگار

 گاه ز خود بیگانه و مست، گاه مرید عارفان

 س ع گهریک

 مزار شریف - حوت ۱۳۹۸

 

پیکار عصری دور

 

قامتینگ نی سوز وطنداش ایندی پیکار عصری دور

علم و دانش ایش بیلن یور ایندی پیکار عصری دور

بابا و اجداد میزنینگ نامِ همده شانی گه

نور ساچیب عین قویاش دیک ایندی پیکار عصری دور

بس اوریش، ایندی قشاقلیک غم گه باتیک قیغو بس

ایل گه غمخوار بول وطنداش ایندی پیکار عصری دور

کوپ کوریم کوردیک عزیزم اوزگه لر نی قولیدن

اوزگه لر نی باش کیسیب تور ایندی پیکار عصری دور

باش اولوغوار خلق میز بویوک لری دن سوزی بار

اویغانیب همبسته بولسنگ ایندی پیکار عصری دور

ارسلان، باتور اولوس نی جانه جان فرزندی سن

 هه کورشگین جان فدا بول ایندی پیکار عصری دور

سین سبق نی چین یورک دن هم ده تحصیل نی بجر

آنه یورتینگ خادمی بول ایندی پیکار عصری دور

نیچه بولغی غم بیلن همراه و همدم خلق میز

 شادمان قیلگین اولوس نی ایندی پیکار عصری دور

یا الهی! بیز اولوس گه رحمتینگ نی جاری قیل

یورتی میز نی دردی کوپ دیر ایندی پیکار عصری دور

بیرلیک و همدل بولیش دور چاره یولی ای عزیز

 هم نوا لیک پیتی بولگن ایندی پیکار عصری دور

 مملکت نی بورجی کوپ دور یکه لیک گه بولمه گی

 قول اوزات ای اولکه داشم ایندی پیکار عصری دور

سین اولوغ بیک بولگین و مین گهریک ایستاده من

ایمل و عباس و خسرو! ایندی پیکار عصری دور

 

قوس ۱۳۹۸ – میمنه