برخیز

 

برخیز وطن را زغم  آزاد  بسازیم

 این تودهُ ماتم زده را   شاد بسازیم

 برخیزوطن راهمه با وحدت یاری

 آزاد  زهر دشمن و شیاد  بسا زیم

 این خانه ویران شده دست ددا نرا

 بار  دگر  اعمار  ز بنیاد  بسازیم

 ازآتش خون رسته نما ییم وطن را

 با طرح  نو آماده و  آباد  بسازیم

 سوزیم طلسمات خموشی بصدشور

 از  درد  دل جامعه فریاد بسازیم

 داد دل  پرخون تب آلود وطن را

 گیریم  ز بیداد فلک ، داد بسازیم

 در سنگر آزادی ، برضد  تجاوز

 نیروی بپا خاستهُ اضداد  بسازیم

 کاخ ستم  و سلطه و بنیاد ستم را

 از بیخ بر افگنده وبرباد  بسازیم

 این دشمن آزمون شده  بیسرپارا

 محکوم سرافگنده ونا شاد بسازیم

 ازخطه ی پامال شده  پای تجاوز

 قبری به همه قاتل وجلاد بسازیم

 تا جای تجاوزگر جانی ترورست

 دردوذخ فرعونی و  شداد بسازیم

 برخیزکه تاخا ک وطنراهمه باهم

 آتش به سر دشمن  کمزاد بسازیم

 آشنای قدیمی پی باز آمده گان را

 دیوانه و  رویایی وغمباد بسازیم

 بالا تزازعشق وطن  نیست بعالم

 کزهرنفسی کوهکن فرهاد بسازیم

 برخیز که با  جنبش  گستردهُ ملی

 این محوطه رادرهمه ابعاد بسازیم

 این پرچم آزاده گیُ  خلق وطن را

 افر اشته  در قله ُ شمشاد  بسازیم

 عبدالوکیل کوچی

 

رویای عید

 

کجا عید است ، کجاعید است؟

 کجا تحسین وتمجید است

 بجز کشتارخون آتش مرگ وعزاداری

 وطن درپرتگاه مهلک وتهدید بربادی

 بجز یک عید رویایی

 کجا عید است؟

 که هرجا گریه وزاری

 بهر سو مردم آزادی

 هجوم  قتل وخونخواری

 به این سرحد جفا کاری

 کجا عید است ؟

 در آنجایی که گل در پنجهُ خار است

 وطن دردست اغیار است

  شرایط سخت دشوار است

 بجای گوسفندان خون صدها بیگنه ریزد

 منم قربان، تویی قربان

  ومیهن بسته قربا نی

 کجا عید است؟

 متاع خون مردم درکف حاجی بنام عید

 بجیب حکمرانان تروریست پروراعراب

 ستمگارانه میریزد

 از آنجا در ازآ ء آن بم وباروت می آرند

 زسود حج کعبه  دشنه و تابوت میسازند

 گهی  ترور ، گهی سنگسار

 جمعی  زخمی ، جمعی  بیمار

 کسی معیوب ، کسی بیکار

 همه ،  از زندگی بیزار

 کجاعیداست ؟ میهن زخم خونین است

 دل پرخون سی ملیون نفرغمبارغمگین است

 بجزبا آن گروه های تجاوزکارغارتگر

 بجز دزدان معدنها ورشوتخواروقاچاقبر

  کی دارد عید ؟ کجا عید است؟

 اگر مقصود عید مرد می باشد

 بچشم اندازیک همبستگیُ مردم هوشیار

 که تاهرخفته ازخواب زمستانی شود بیدار

 وبا یک جنبش سرتاسری با قوت یاری

 بدست آرند آزادی و حق زنده گانی را

 همان عید عموم خلق عید همگانی را

 وآنگاه برهمه تبریک خواهم گفت

 

عبدالوکیل کوچی

 

استقلال

 

ترا یک قرن پیش ازمن

 مرا صد سال بعد از تو

 ترا بر جنگ استقلال

 مرا بر جنگ استبداد

 ترا بر ضد استعمار

 مرا بر ضد استثمار

 بجرم عشق این میهن

 ترا آندم ، مرا ایندم

 فقط با صحنه سازیهای تکراری

 زخاک میهن زیبا جدا کردند

 به استقلال این ملت جفا کردند

 کنون برسرنوشت کشورماحکم میرانند

 ونامش را هم استقلال میخوانند

 بنام دین ومذهب از همان اول

 وحالا هم بنام تو ، تجارت میکنند آنها

 چنین خاکیست که بر چشم وطن

 از دیر میپاشند 

 مگر تاریخ بیرخم است

 وخورشید حقیقتها

 یخ کذ ب وریا را آب میسازد

 همانطوریکه غازی مرد کشور

 چون حقیقت رونما گردید

 یقین دارم که روزی بر فراز

  قله های رزم وآزادی

 هزاران پرچم آزاده گی دراهتزازآید    

 

عبدالوکیل کوچی

 

مقام معلم

 

استاد مهربان

 ای نور جاودان

 بر تر زجسم و جان

 خورشید جاودانه ی روشنگر جهان

 ای رهگشای خلقت انسان وکاینات

 رهکار رمز هستی وپویا یی حیات

 نور خرد پژوهش اندیشه های توست

 تسخیر کهکشان همه آموزه های توست

 آنجا که جایگاه ومقام معلم است

 آهنگ زنده گی بنام معلم است

 آنجا که ارتقا وبقا وتکامل است

 آموزه ها ودرس وکلام معلم است

 هرچند کتاب ومدرسه ها را بسوختند

 هر سنگ سخت  بر سر مردم بکوفتند

 از کینه آنقدر به معارف بتاختند  

 کز فرط جهل نام وطن را فروختند

 گوش ودهان اهل سخن را ببسته اند

 پای علوم وکلک قلم را شکسته اند

 اما نه هیچگاه ونه هرگز سیه دلان

 نتوان که علم ودانش واندیشه ی ترا

  نا بود ومحوه سازد

 یا بی اثر کند

 زیراکه وصف تو

 وصف تو شعر سبز سرود ترانه هاست

 نام تو جاودانه تراز جاودانه هاست

 تاریخ افتخار تو ثبت زمانه هاست

 راه تو همچو موج سوی بیکرانه هاست

 استاد مهربان

 ای بر تر از جهان

 یاد تو بس گرامی

 و

 نام تو جاودان  

 

عبدالو کیل کوچی

 

بازگشت به خود

 

گیرم شعار ناب تو الله اکبر است

 اما چه سود از آنکه دلت مثل کافر است

 گیرم که ریش وسبحه ز آداب سنت است

  اعمال تان ولیک خلاف پیمبر است

 گیرم طلسم قدرت تان بشکند کنون

 اما مصیستش تا دوسه قرن دیگر است

 بار گنه بدوش نگیری بزعم خویش

 مردم گواه جرم شما تا به محشر است

 خاری که کاشتی بسر راه مردمان

 خود بدروی کنون که همش تیغ خنجر است

 رویکرد تان جنایت قرن است کان وطن

 پا مال جانیان تروریست پرور است

 راه نجات گشته به بنبست روبرو

 هر روز دیگری پس هرروز بدتراست

 از فرط کین وجهل ونفاق و تعصبات

 خرمهره پیش چشم تو با دربرابراست

 دزدان قاتلان رها ، عاجزان به بند

 این خصلت شریرعوان ستمگر است

 میل تفنگ قاضی وقانون جنگل است

 چونکه تبر مدافع کاج وصنوبر است

 در زیر نام دین ز کفر و جنایتت

 مردم  بخون نشسته و با دیده تر است

 گرمومنی ترور و مسلمان کشی زچیست؟

 گر بر ده ی کفر شده یی کار دیگر است

 از جهل و ساده گیُ خلایق شدی امیر

 طرح نوی تو نیز سیاهی لشکر است

 بر مهره های سوخته طمع بسته یی مگر

 چیزی رسد از آنچه ، که تصویب قطراست

 از« کار و معشیت » همه را دست بسته یی

 چشمت بسوی کمک بیگانه هردراست

 یک قرن پیش ساده دلی نیز گفته بود

 هر چیز میرسد،  چه غم کار وکارگر است

 جولای ماست انگریز، دهقان ماست روس

 موچی ما فرانسه ، دلاکم پشا ور است

 حالا چه شد که آنهمه بادار تو شدند

 یا علتش جهالت و تاثیر دالر است

 بس کن اسیر وبرده بیگانگان مشو

 رنج خودی زکمک بیگانه بهتر است

 برخیز هموطن که وطن میرود زدست

 در اتحاد ما ، نجاتش مسیر است

 برخیز شور جنبش هستی بنا کنیم

 از دشمنان خاک وطن را رها کنیم

 در سنگر مبارزه جان را فدا کنیم

 بر دشمنان صلح محشر بپا کنیم

 مگذار که این وطن بکف دشمنان فتد

 استاره مبارزه از آسمان فتد

 تا پرچم مبارزه افراشته وبپاست

 پیروزمیشویم ،پیروزی ازآن ماست

 

عبدالوکیل کوچی

 

عیدانه

 گویند  که عید آمد  ودلها ست شاد مان

 شمع  و شراب و شاهد  دیدار  دوستان

 اما نه هر دلی  که به مردم  تعلق است

 جز  قشر  مفتخوار فرو مایه ی  جهان

 برخلق ،  نا ن  خشک  میسر  نمیشود

 اوضاع  ازین مضا  یقه  بد تر نمیشود

 آنجا که خون و آتش  بازار فتنه  است

 مردم اسیر پنجه ی  بیداد و کینه است

 پس ما کجا وعید  کجا  همو طن  کجا

 تا بوت  خو نچکان شهید ی وطن کجا

 جایی که زور قدرت بیگانه حاکم است

 هر روز ا نتحاری  وکشتار ماتم  است

 تهدید و  قتل و کشتن  اولاد  آدم  است

 درصبح شام گریه  و دلها پرازغمست

 کو عید  هموطن  که  بگویم مبارکت؟

 حرف  نوید  کو  که  بگو یم  سعادتت

 جاییکه خون آتش وشلاق   خنجراست

 رنج عذاب دایمی و روز  محشر است

 آنجا قیامت است نشا نی از عید  نیست

 جان وطن زحمله ی گرگان بعید نیست

 آنجا که ، جهل  آمده  بر  جنگ  آفتاب

 با صحنه  های  وحشت اهریمن عذاب

 آتش زدن  به  مدرسه و مکتب وکتاب

 درپرده های فتنه و نیرنگ  بی حساب

 آنجا  کجاست  عید و یا  مژده  نوید ؟

 شادیی عید بردربیچاره گان  کی دید ؟

 فریاد عا جزان همه بر  آ سمان  رسید

 دود اززمین سوخته تا کهکشان  رسید

 پس درکجاست عیدکه ما شادمان شویم

 ازجنگ خون وآتش بم در امان  شویم

 حالانکه عید صحنه رنگ نمایش است

 جاییکه زیرپوشش دین جنگ داعشست

 این روزمحرم است نه حال هوای عید

 رسم خوشی زخاطره ها  گشت  ناپدید

 عیدآن بود که جامعه فارغ شودزجنگ

 تا مین شود به مردم ما صلح  بیدرنگ

 اعیاد  واقعی  هدف  و  اتحاد   ماست

 همبستگی   و وحدت ما  اقتدار  ماست

 وآنگاه به مهر و جوشش ما عید میشود

 عید ی سعید  بر همه   تمجید    میشود

 عبدالو کیل کوچی

روز پدر به همه مبارکباد

 ------------------------

 سروده هایی در وصف مقام پدر

 پدری را دیدم

 که شب و روز گهر میبارید

 به علاج تب جانکاه پسرش می نالید

 هرقدر داشت زخود سیم وزرش

 همه را کرد فدای پسرش

 لیک از گردش معکوس قضا

 هرچه کوشید،  نشد درد ، دوا

 آخرالامر پسری بیمارش

 از جهان رفت و زحال زارش

 پس از آن لحظه که با حق پیوست

 قلب پرخون پدر نیز شکست

 هردو زین عالم فانی رفتند

 هردو بیچاره بحق پیوستند

 *********

 پدری را میشناسم

 که شب و روز در اندیشه فرزندانش

 در غم جنگ و دل سوخته وبریانش

 می هراسید زاوضاع شب وروز

 چشم بر راه پسر بود هنوز

 عطش دیدار پسر داشت مدام

 از سر صبح سحر گاه تا شام

 ناگهان تک تک در را بشنید

 دید در کوچه که تابوت شهید

 غرق در خون شده جسم پسرش

 هم در آندم بسپرد جان پدرش

 ای پدر نام تو جاویدان باد

 یاد تو خاطره ی تا بان باد

 *******

 پدر

 ای پدر جان

 بشما وبتمام پدران باد سلام

 پدر م ، راهبرم

 پدرم ،  تاج سرم

 حامی و داد گرم

 در رهت جان سپرم

 بودم از بود توهست

 هر رگ وتارمن از پود تو هست

 حرف تو پرورش روح تنم

 لطف تو قوت جان و بدنم

 پدرم مظهر هستی وامید

 مهر تو پرتو دنیای سپید

 دید تو چشمه خورشید بهار

 دست تو شاخه سبز پربار

 تکیه گاهم تویی چون کوه بلند

 دستگیرم تو درین راه وروند 

 بهر آرامش من هر نفسی در کاری

 کار بی عوض ومجانی وخدمتگاری

 من یکی شاخه سبزم وتویی باغبانم

 من همان غنچه تویی بستانم

 من چو جان پر رنج  و تویی درمانم

 پس چرا در یکی از برهه ی سال

 و فقط یک روزی

 ثبت با نام پدر باشد وآنروزی پدر

 نام پاک پدر و موقف والای پدر

 آنقدروصف بزرگ است

 که در هر روزی

 ساعت ولحظه

 و درهر نفسی

 میباید

 نام زیبای پدر

  ورد زبانها

 باشد

 عبدالوکیل کوچی

هفت ثور و هشت ثور

 

صدای ناب هفت ثور طنین افگنده بر دلها

 که مثلش نیست در تاریخ آزادییُ ملتها

 هر آنچه بود دستا ورد عالی هفت ثور اما

 به دور هشت ثور قاپیده شد در کام اژد رها

 خطای هشت ثوری آنقدرسنگین و ننگین است

 که کشتییُ نجات هرگز نبیند خواب ساحلها

 جفابر ملت مظلوم هم اندازه ی دارد

 نه دایم دشمنی با کاروان راه و منزلها

 گروه بی سر و بی پا ، بنام ناجیان از جهل

 کشانیدند بربنبست راه حل مشکلها

 هزاران در هزاران سر فدای حفظ میهن شد

 دریغا اینکه کشور می فتد در دست رهزنها

 بنام صلح می آیند و اصلاً با مرام جنگ

 بعزم استراتیژیک بهر غصب معدنها

 بنام کود بزری در زمینها زهر می پاشند

 که هیچ چیزی نروید جز خشیش و مرگ آدمها

 در آنجاییکه خوردان مال شخصییُ کلانها اند

 چه آید بر سر مردم ازآن  قانون جنگلها

 وآنجاییکه جاهل در مقام عالمان تازد

 ملک جبراً رود درخدمت ابلیس وشیطانها

 شهیدان را بجای قاتلان محکوم میسازند

 وقاتل را بجای کشته میدارند نوازشها

 گهی اندر عمل تخم نفاق و جنگ میکارند

 گهی  شکل خیالی انتظار صلح امریکا

  در آنجا ییکه از خارج تجاوز رهبری گردد

 هم آنجا گرم وگرمتر میشود بازار سندیها

 پیُ افسانه سازییُ قطر در زیر نام صلح

 نشیند باز دولت این زمان بر فرق طالبها

 بهای چرخش معکوس باقیمانده قدرت

 نباشد کان فتد بر دست آی اس آی  وداعشها

 تمامش هست دستاورد هشت ثور وتزویرش

 حقیقت پرده میبردارد از روی تظاهر ها

 بلا خر حق بجای خود تقرر میکند آخر

 شود پیروز رستاخیز ملتها وجنبشها

 خوشا آندم که مردم با وفاق وهمدلی آیند

 ببینم تا که از کرده پشیمان گشته قدرتها

 نماند این شب تاریک وظلم ظالمان تادیر

 دمد بار دگر خورشید آزادییُ ملتها

 عبدالو کیل کوچی

 

سرود کارگر

 

کارگر کارم و بازوی توا نای وطن

 جانم فدای وطن

 بزرگرم خادم نان آور کارای وطن

 جانم فدای وطن

 درپیُ مزرعه مکسب فابریکه روان

 برفاه همه گان

 تا بر آورده شود خواست وتمنای وطن

 جانم فدای وطن

 خانه ونان لباس صحت وتحصیلات

 هدف عالییُ ماست

 سازم از خاک سیه گلشن زیبای وطن

 جانم فدای وطن

 شهر وبازار پر از حاصل تولیداتم

  کار وامکاناتم  

 تا که اکمال شود مبرمیتهای وطن

 جانم فدای وطن

 چرخه ی چوبی داس چکش انترنیت

 همه دستا وردیست

 هست انگیزه به هر کارگردانای وطن

 جانم فدای وطن

 زنده بادا وطن ومردم زحمتکش ما

 کوشش و جوشش ما

 کار وتولید بود قوت دلهای وطن

 جانم فدای وطن

 گرچه از گردش سرمایه ستم بسیار است

 ظلم واستثمار است

 راه ما جنبش رزم است به پهنای وطن

 جانم فدای وطن

 خیز زنجیر اسارت شکن ای پیشآهنگ

 تا شوی رسته زجنگ

 هم  موفق شود اندیشه والای وطن

 جانم فدای وطن

 وقت بیداری و همبستگی وهمیاریست

 وحدت و همکاریست

 بهر نابودی اندوه و المهای وطن

 جانم فدای وطن

 گر شود کارگر روشنگر هم دهقانا ن

 همه یکپارچه روان 

 حل شود مشکل امروزی وفردای وطن

 جانم فدای وطن

 به همه کارگر و زحمتکش این کشور ما

 خلق دانشور ما

 وحدت است ضامن پیروزییُ علیای وطن

 جانم فدای وطن

 ای خوش آندم  که شود تا سر کویش برسم

 بر رهش بوسه زنم

 تا کنم سر مه چشم ، خاک سرآپای وطن

 جانم فدای وطن

 جانم فدای وطن

 جانم فدای وطن

 عبدالو کیل کوچی

به پیشواز هشتم مارچ

 

زن که نیروی عظیم کشوراست

 خادم  خد متگذ ار  و مادر است

 قدر دان مهربان و خواهر است

 بهرمرد پاک طینت همسر است

 در طریق  راه  و رسم زنده گی

 همره حساس هرخیرو شر است

 در شب تاریک و راه پیچ و خم

 چلچراغ  راه چون پیغمبر است

 در  میان  موج  توفا ن   مهیب

 قطبنمای روشن پرگوهر  است

 در فضای رزمش و  آزاده گی

 بال  پرواز هما را  رهبر است

 زن عزیزهمشریک زنده گیست

 درنبودش زنده گی دردسراست

 پس   چرا  باشد  اسیر وعاجزه

 زن نخستین رهنما ورهبر است

 موقف  زن بر اساس  خصلتش

 در  حقیقت از همه عالیتر است

 نقش   تا ثیر   زنان   هو شمند

 درتمام عرصه ها کا راتراست

 سرنوشت زن به آگاهییُ اوست

 میشود  پیروز گر دانشوراست

عبدالوکیل  کوچی

حلول عید قربان است

 ومن در پنجه خونین جلادان

 اسیر دست قصابان

 به قعر خون وآتش سخت در گیرم

 میان زنده گی ومرگ

 هزاران بار می میرم

 فضا بسیار خونین است

 ودلها سخت غمگین است

 بشر مضمون قربانیُ سنگین است

 زهرسو قاصدان مرگ

 زهرسو خازنان دوزخی

 با گرز آتشزای شیطانی

 میان کوچه و پسکوچه ها

 بقصد جان آدمها ، چه وحشیانه میتازند

 زهرسو گله های گرگ

 که تعدادش زمیش وبره بسیار است

 تمیز گرگ وچوپان سخت دشوار است

 که چوپانهای روبه طینتان

 با گرگ همکار است

 چه باید کرد

 تا از شر این گرگان وچوپانهای بد طینت

 رهایی یافت

 بهر صورت مگر ایستاده گی باید

 وفاق وهمدلی باید

 و دریک سنگر واحد

  بپا خاسته 

 که عید واقعی را باز خواهی یافت .

 وآنگاه بر همه تبریک خواهم گفت

 

عبدالو کیل کوچی

 

روز جهانی کارگر

 

بیا  که  تازه  نسیم  بهار کارگر است

 بهشت  نعمت  دنیا  زکار کارگراست

 تر قیات  جهان  از  زمین  تا  کیهان

 ز  آفر ینش   پر افتخا ر کارگر است

 اگر جهان   بیک  دهکده  شود  مانند

 فنا وری  و  فرایند کار  کارگر است

 مگوکه داس چکش رفت آمد انترنیت

 همه زدانش واز ابتکار کار گر است

 ویا  تراکم  سرمایه در جهان  امروز

 همه غرامت محصول کارکارگراست

 ز  برده  سازیُ  نو تا  دوام  استثمار

 نبود   همد لییُ   پایدار  کارگر است

 بپا    شوید  همه    کارگران   آزاده

 که   اتحاد،  ره ماند گار کارگراست

 پی  مبارزه   همد لی   و      آزادی

 ترقیات  وعدالت  شعار کارگر است

 خوش آنکه پرچم آزاده گی بلند شود

 به برج پنجم کآنجا قرار کارگراست

       اهدا به وحدت خواهان آزاده

 

عاشق همسویی ام دوری مرا درکار نیست

 وحدت همفکری و همبستگی  دشوار نیست

 اولین گام اعتماد صدق و عزم راسخ  است

 دل اگر خواهد عمل را مشکل بسیار نیست

 برگذشتن ازموانع  خود اساس وحدت است

 گر چنین  باشد  نیاز نقد  یار از  یار نیست

 سالها  در راه  وحدت  گامها  برداشته  شد

 عزم میخواهد وگرنه حیله ی  درکار نیست

 عشق میهن راه مردم آنقدر هم سهل  نیست

 هرکه نتواند درین راه حاجت اصرارنیست

 صدق وعزم آهنین معیارهای  وحدت است

 چونکه هرآزموده ی راحاجت تکرارنیست

 مشکل وحدت یگانه بر گذشتن ازخود است

 ورنه هیچ همفکرخوب ازیکدگربیزارنیست

 اندرین  برهه  ، وطن  ایثار میخواهد  زما

 عزم میباید که همچون  راه بی آزار نیست

 پا نهادن درمسیرعشق زخود بگذشتن است

 زانکه راه پیچ وخم  بی گژدم بی مارنیست

 اندرین ره رمز پیروزی ما دروحدت است

 با تاسف طور لازم  سعی در  رفتار نیست

 هر رفیقی در نظر  گوید سرم قربان حزب

 درعمل کوحاصلی گردست بادل  یارنیست

 سالها  شد جلسه  وحدت  به اهداف بزرگ

 لیک هنگام  توافق ، پایه ی  کردار  نیست

 هرکسی وحدت بخواهدیانخواهد ره یکیست

 راه جبهه روشنست این حاجت زنهارنیست

 بهر وحدت ، فاش میگویم ، نرنجد  گردلی

 هست دست دیگران یاعشق ماسرشارنیست

 گر شود  وحدت  میان  داد  خواهان  وطن

 بهر  پیروزی ما جای  شک و انکار نیست

 عبدالو کیل کوچی  

 

جنبش رزمنده

 

جنبش رزمنده  باز آید به میدان  غم مخور

 کاخ فرعونان شود ازبیخ  لرزان غم مخور

 هرچه  باشد کشتیُ ما در خط  تهد ید موج

 مردمان گرهمصدا باشند زتوفان غم مخور

 در ره  آزادییُ  این  سرزمین ی   با  وقار

 سرزنشها گرکند طاغوت دوران غم مخور

 هر قدر دشمن قوی باشد چو فرعون زمان

 مردم آنرا میکند بر خاک یکسان غم مخور

 همو   طنها ی  که  سردادند  در  آزاد گی

 سرزند از خون آنها ، قهرمانان  غم مخور

 داد خواهان وطن اهداف   تان  پیروز  باد

 میرسد روزی وفاق جمله یاران  غم مخور

 گر نباشد ره یکی لیکن هد فها واحد  است

 در وفاق ماست پیروزییُ مایان  غم مخور

 در نبرد  داد  خواهی  گر  سر آید  زندگی

 افتخار ماست  بازوی  جوانان   غم مخور

 هرچه آزادییُ میهن رو برو با چالش است

 لیک اینهم میرسد روزی  بپایان غم مخور

 رنج میهن زخم خونین است بر اهل  وطن

 میشود با اتحاد این  درد درمان  غم مخور

 از وفاق  ما  که ملاک عمل  همبستگیست

 جنبش  آزادگی  گردد خروشان  غم مخور

 چون تغییر، حکم تاریخ است امید وارباش

 در پیُ  هر شام آید صبح تا بان  غم مخور

 عبدالوکیل کوچی

 

روشنایی

 

خانه ها تاریک تاکی ، روشنایی ها کجاست

تابش ی خورشید آزادی و خیزشها کجاست

مردم بیچاره در بی سرنوشتی تا بکی

رزمش احزاب وجریانات وجنبشها کجاست

 نخبگان بر روی هم در اختلاف افتاده اند

 وحد ت و همبستگی ها و تحرکها کجاست

کشورم چون دانه گندم میان آسیاست

مشت فولادین بفرق دیو کرگسها کجاست

عسکران پهلوی هم در سنگر ی آزاده گی

لیک همکارییُ دولت بر نظا میها کجاست

انتظار از دولت وابسته از نا بخر دیست

ورنه قدرتها کجا و این دخالتها کجاست

روی تبعیضات ملی و سیاسی و زبان

اینقدر نا سازگاری ، ساز گاریها کجاست

عقدشخصی نیست ملی وحدت اما وحشتست

هرکه میداند که رمز راز سازشها کجاست

بسکه اوضاع تیره وتارست بنبست مدام

رزم آزادی کجا ، آرامش دنیا کجا ست

هروجب در دود وآتش ، هرقدم خون شهید

هرکه میداند که بنیاد تجاوزها کجاست

ما دران ی داغدیده ، خوا هران ی بید فاع

ای پدرجان ، ردپای آن برادرها کجاست

طفل کودک در گروگان جهالت تابکی

ای وطنخواهان بگویید رستگاریها کجاست

تا بهم بودیم با قوت ولی حالا چرا

لنگ لنگان رفته رفته ، شورمنزلها کجاست

وحدت ما بهترین راه نجات میهن است

تا جهان داند که راه حل مشکلها کجاست

عبدالو کیل کوچی

کدام استقلال

 همسنگر  عزیزم  و هموند  مهربان

 همرزم  راستینم  و همفکر جا ودان

 اندیشه و نگارش  احساس  پاک  تو

 آثار بی  بدیل و هد فمند و نا ب  تو

 از خاطرات رزمی و دوران افتخار

 از سا لگرد  آزادیی  خاک این دیار

 شایان مرحبا وهزاران ستایش است

 حماسه ی نبرد خروش همایش است

 آموزه ی زصفحه تاریخ  میهن است

 توفیق مابه نوزده صدنزده روشنست

 اما از آن چه مانده بجا تا به اینزمان

 جز افتخار خاطره ی  نام  بی نشان

 بآنکه در مسیر هدف خوب بوده ایم

 اما بکا ر با همی ، مغلوب بوده ایم

 آیا چنین‌  نبود  که  جلال  الد ین را

 غازی امان  و اکبر و جما لد ین را

 دردا که  این وطن تحمل نکرد شان

 چیزی که ماندگار بشد  نام  جاودان

 آزاد گی ز سوی   لعینا ن حرام شد

 بر ضد  اعتلا  و ترقی   قیا م   شد

 آن   رهبران   جنبش  آزادیی وطن

 قربا نیی  مد اخله ی   نا  تما م  شد

 واضح بود که مردم ما باشهامت اند

 اما  درین پروسه  اسیر غرامت اند

 خون میدهیم هزینه یک قرن  پیشرا

 درمان نکرده یم هنوززخم  نیش را

 من آنیم که استقلال خاک خویش را

 زیر سوال  برده ،  تعالیی  پیش را

 اماگذشت آنهمه اکنون به سالها ست

 کآزادیی وطن همه درکام اژدهاست

 کشوراسیر لشکر بیگانه گشته است

 درزیرپای اجنبی ویرانه گشته است

 بر خا ک  ما  چو آمر و آقا بتا ختند

 ما را میان  کشور ما ، برده ساختند

 آزادی ام کجاست که محکوم مطلقیم

 بی سرنوشت راه خم  و پیچ  مغلقیم

 در پهنه زمانه چه وقت شادبوده ایم

 بآ  نکه  مدتی همه  آزاد  بوده   ایم

 آزاد گی به  هلهله  و سالگرد نیست

 آمادگی عمل بجزاحساس درد نیست

 اما  شود به  وحدت و نیروی  اتحاد

 آزاد گی  موفق  و آزادی  زنده  باد

 در اتحا د  ما ،   وطن   آباد میشود

 روزی  وطن  بلا خره  آزاد میشود

 آنگاه  بنازم ازدل وجان برسعا دتش

 با  افتخار  بر همه   گویم  مبارکش

 عبدالو کیل کوچی

عید خجسته

 

عیدت خجسته باد که روز خجسته ییست

 روز عجب  مبارک و امر ی مقدسیست

 اما   درین فضا

 عیدي برای چی ؟

 عید ی  برای    آنکه  نداریم   سرنوشت

 نی  اختیا ر  بودن    دوزخ  و  یا بهشت

 نی  اختیار را بطه  با مرگ  و زنده گی

 پامال دد  منا نیم  چون  عصر  برده گی

 عید ی  برای  چی

 اند ر کجاست  عید

 آنجا که جوی خون

 جاریست هرطرف

 آنجا که  اشک  شیون  فریاد وماتم است

 کشتار بی  گنا  هان   اولاد   آدم   است

  آنجا   کنار  تخته  تا بو ت  خو نچکان

 در  ا نفجا ر  پشت در  و جا ده  ودکان

 یا  در صف نماز در  آن  خانه ی  خدا

 یا   در  مزار  گور شهیدان   داد خواه

 اندر کجاست عید ؟

 در آنزمان  که  آتش خمپاره وبم است

 درآنزمانکه تیره ترازروز محرم است

 در آنزمان که  میهنم آماج دشمن است

 ملت بخون نشسته ودرماتم و غم است

 عیدی   برای چی ،  عیدی برای کی

 اصلاً کجاست عید

 یا  در کدام زمان   ؟ 

 جزغم کجا خوشیست که تبریک گویمش

 بر کشته گان ، عید چه باشد میان مرگ  

 عیدی زآنسریست که شد مست جام ارگ

 عید ی عموم   مردم  ما عید د یگریست

 پیروزیی  و نجات وطن چیز دیگریست

 روزی رسد که عید چو خورشید روشنم

 تا  بد  همیشه   روی   در  و بام   میهنم

 آ نگاه   بگویم  اینهمه   تبریک  بر شما

 تبریک برشما

 تبریک برشما

 عبدالو کیل کوچی

اهریمن سیاه

 

عما ل ارتجاع

 اندر حصار قلعه سنگيُ کهنه ی

 بیجا نشسته یی

 بیجا خزیده یی

 زینجا بقصد جان جوانان دادخواه

 سنگر گرفته یی

 بر روی رهروان عدالت پسند پاک

 آتش گشوده یی

 اما بدان که آتش خشم هزار ها

 روزی  ز  روزها نشود کان شراره اش

 در انتهای عمق جهنم برد ترا

 ای کهنه کار قرن

 ای فتنه ی زمان

 کاندر کنار جاده سر راه کاروان

 بیجا نشسته یی

 بیجا خزیده یی

 خونها که ریخته یی

 این نیست راه حل وطن یا نجات تو

 این صفحه پاک می نشود از صفات تو

 بهتر همینکه نیک بدانید که یکزمان

 کاین خونهای ریخته شده در ره وطن

 هر قطره قطره اش

 هر ذره ذره اش

 هر چکله چکله اش همه سیلاب میشود

 گرداب میشود

 ودرین موج بی امان

 خود در میان آن

 با دار ودسته ات همه غرقاب میشوید

 اما مبارزان ایستاده اند بپا

 زیرا درین دیار

 از خون ما بروید هزارن مبارزی

 موج خروش وجنبش رزم سراسری

 در ا ینچنین فضا

 اندر چنین هوا

 همراه کاروان

 با عزم استوار

 گامی بپیش میکشد و پیش میرود

 تا پرتو سحر

 آنگاه تمام ظلمت شب روز میشود

 آزاده گان با همه پیروز میشوند

 عبدالو کیل کوچی                          

در راه آزادی

 

 یکطرف  توپ تفنگ و تحقیر       یکسو رستاخیز وخواهان تغیر

 پیٔ شا  نتاژ تما شاییٔ   ارگ        جان مردم شده تهد ید  بمرگ

 یکطرف حادثه وتاختن است        جای دیگر خیمه افراشتن است

 یکزمان آتش  خونست روان        گاهی  آرامش  قبل  از  توفان

 دولت ی  قبیله  سا لاري  ها         ملتی  غر ق  عزا  داری  ها

 وضع  بغرنج  جفا تا به کجا        پیر تازه   آمد ه  در  چه  هوا

 می  ندا نم هدف دنیا  چیست        استرا تیژ یُ  امر یکا  چیست

 هرکه برمقصد خود می تازد        در پیُ  قدرت  خود می  نازد

 راه حل  نیسته با میل  تفنگ        هیچ  آینده   ندارد  این  جنگ

 مردمان  برابری می خواهند        جنبش  سرآ سری  میخوا هند

 خواسته برحق شان عدالتست        داد خواهی ونجات ملت است

 توده هایی که  بپا خا سته اند        بیرق  صلح،  بر افرا شته اند

 حکم  تاریخ  همی آزاد یست        دو لتها  رفته  ومردم با قیست

 صاحبان  اصلیُ خاک و طن        مردم است ،مردم زنجیرشکن

 دادخواهیُ شما حق وبجاست        هموطن پیروزی ازآن شماست

 عبدالوکیل کوچی    

 

           بنام کارگر

 بنام کارگر، درود بی  پا یان

 به انسان  به خلا قیت  انسان

 به گرداننده گان چرخه تولید

 وبر ساز ندگان هستی  وامید

 به قربان گشتگان راه آزادی

 سرود ی  رزم   می  خو انم

 که  برخیز، ای رفیق  پیشتاز

 ای  کارگر،حما سه  بر پاکن

 صدای بشکن  زنجیر بالاکن

 بپا شو، بازکن راه رهایی را

 خرو ش ی   داد  خواهی را

 درفش  کاوه آهنگری  بردار

 بزن باگرزهابرفرق اهریمن

 شکن زنجیراستعمارواستبداد

 چو پیشآ هنگ عصر خویش

 رها یی   بخش ، ا نسا ن را

 گرامیدار،  یاد  قهرمانان را

 چو نام پردلی و اکرم  واسع

 قدوسها،میرعلمها، قادرونبی

 عظیم،عظم الدین،خیرمحمد ها

 وصدهاقهرمان،نامی وگمنام

 گرامی و نماد جاودانیها ست

 بپا خیزیدای یاران همرزمان

 درین راه شریفا نه همه باهم

 صدا  ها  را   یکی   سازیم

 صد  ا ها  را  یکی   سازیم

 وبانسل جوان کارگرو دهقان

 به اوج قله های هستی وامید

 درفش ارغوانی رابرافرازیم

 درفش ازغوانی رابرافرازیم

 عبدالو کیل کوچی

ظلم ناروا

چرا بر خود جفا کردی

ویا اینگونه ظلم نا روا کردی

خطا کردی ،خطا کردی ،خطا کردی

بلا خر خانه را بر باد دادی وتباه کردی

بنام دین ومذهب روز مردم را سیاه کردی

به پندار خودت آنگاه ،

به پندارت ، مرا از قبضه گرگان رهانیدی

چرا پس کارد را در شهرگ حلقم بمالیدی

برای اینکه اصلاً گرگ درانم تو خود بودی

سپس در صدر خانه وحشیانرا جابجا کردی

به گنج اش دسته ی غارتگران را آشنا کردی

حریمش را فدای دد منشهای جهان کردی

زمام خویش را خود در کف بیگانگان دادی

مگر نشه شدی در ذروه  قدرت

ویا که کور گشتی در پی شهرت

که دادی سر نوشتت در ازآء موقف وثروت

واکنون روبرویی با بلای بی پرو بی بال وآتشزا

که با آزمایش میزان تخریبش

بقتل و مرگ بربادی آدمها

ویا تهدید هشداری به ملتها

که گویا در اسارتگاه قرن بیست ویک

این گونه بربادی

درین یک گوشه ویران بی سرپوش  

و با این سطح بی باکی

بر افروزند آنجا « مام » آتش را

چنان آتش که دور است از تحملها

که دودش از دماغ حامیانش نیز بالا شد

چه باید کرد ای یاران

چه باید کرد ای مردم

که از بند اسارت ، گردن انسان رها گردد

د مد خورشید آزادی ، حقیقت برملا گردد

عبدالو کیل کوچی


وفاق

 ای  دو ستان چرا همه یکجا   نمیشویم

 راه گر یکیست تا بکی همراه نمیشویم

 کشتی اگرشکست نی توزنده یی نه من

 پس  در پی  نجات  چرا ما   نمیشویم

 زخم   وطن   گذ شته  زحد علاج  آن

 با  دوري  و نفا ق  مدا وا    نمیشویم

 مشکل مشخص است همه درک میکنند

 لیکن   براه  حل  همه  همپا  نمیشویم

 تا ما  بپای  خویش نبرداشته  ایم  گام

 هر گز  قبول  باور  د لها    نمیشویم

 عالیترین گزینه همین راه وحدت است

 بی  همد گر  قوی  و توا نا  نمیشویم

 در  روشنی  وحد ت  اند یشه و عمل

 جمعیم ،  از اصول   مجزا   نمیشویم

 با  عزم   آهنین  و  هد فمند و استوار

 راه می بریم به پیش محابا   نمیشویم

 جز با وفاق و بینش سازنده گی وکار

 ما   صا حبان  کشو ر زیبا  نمیشویم

 در کوره راه پر خم و پیچ  زمانه ها

 فرزانه   میر ویم  و هرا سا نمیشویم

 گر ز آسمان سنگ  ببارد به  فرق ما

 تسلیم   هیچ   کشور  د نیا    نمیشویم

 با  کشتی   نجات   بسوی   کرانه ها

 خوش  میرویم  هراسه  دریا نمیشویم

 با  همدلی   بلا خره   پیروز  میشویم

 از با  همی  شکسته  وشیدا   نمیشویم

 هر گاه  که  در  وفاق  موفق شویم ما

 آنگاه   شکست   را   پذ یرا  نمیشویم

 عبدالو کیل کوچی

 

 بیدار شو

هموطن  بر  خیز  از خواب گران  بیدار شو

 در  سحر  گاه  هان  روشن  گوهر پربار شو

 دشمن  از  بیرون   ندارد  تا ب  میدان   ترا

 اند رون   خانه    د فع   د شمن  مکار   شو

 تا بکی   باشی  اسیر حیله  های  ع   و   غ

 خیز با رزمنده  گان  و داد  خواهان  یار شو 

 تا  بکی  خوشباوریها ،  تابکی این ساد ه گی

 می  فریباند   ترا  با نام  دین  هوشیار   شو

 تابکی درخواب غفلت چون اسیرشب پرست

 گر سحر خواهی  نگر سوی  شفق در  کاشو

 خاک  پاک این  وطن  پامال  دیوان  تا بکی

 خیز بر دفع   تجاوز   را هیی   پیکا ر  شو

 همچو  فرز  ندان  صدیق  و فا  دار   وطن

 خادم   صدیق   میهن  باش وخد  متگار شو

 خاک  بر سر کن تخالف های قو می وزبان

 با  همه   زحمتکشان   مملکت  همیار  شو

 چشم   امید   وطن   رزم و توانایی تو ست

 خیز چشم   انداز  راه    وقوت   رفتار شو

 مردم از بیکا ری و فقر ومرض بیچاره شد

 عزم کاری  کن  علاج  مشکل  بیمار   شو

 تا بکی   باشی  اسیر  چالش   و نیر  نگها

 باز  کن  چشم  حقیقت  عاشق  ا سرار شو

 شب  نمی  ماند همیشه  باز می  آید   سحر

 هموطن   بیدار  شو بیدار   شو  بیدار  شو

 عبدالوکیل کوچی