از کنفوسیوس فیلسوف و آموزگار سیاست و اخلاق در چین کهن آورده اند که او باری به رهبران حکومتی توصیه مینمود که از مشاجره و منازعه بگذرند و اگر ناگزیر به مقابله گردند در آنصورت رویارویی با تیر و کمان را ترجیع دهند؛ زیرا در این نبرد نظم مبتنی بر احترام متقابل وجود دارد و در آن ٬٬ شون ــ تسه ٬٬ یا ٬٬ رفتار پسندیده ٬٬ که مبین شخصیت والای یک فرد است رعایت میگردد.*

 روز بیست و نهم سپتامبر ۲۰۲۰ میلادی مباحثه تلویزیونی میان دونالد ترامپ رییس جمهور ایالات متحده امریکا و جو بایدن نامزد ریاست جمهوری آینده آنکشور برگزار گردید. ولی در آن نه تنها ٬٬ رفتار پسندیده ٬٬ و ٬٬ احترام متقابل ٬٬ دیده نشد بل ٬٬ فرهنگ سیاسی ٬٬ نیز به نازل ترین سطح سقوط نمود. رونالد ترامپ که به غیر از خود هیچ کسی دیگر را تحویل نمیگیرد و حق تاویل همه مسایل را از آنٍ خود میداند با دروغگویی و دیده درایی بیمانند از یکسو کریستفر والس، گرداننده برنامه تلویزیون ٬٬ فوکس نیوز ٬٬ را که یکی از مشهور ترین و ورزیده ترین ژورنالیست ایالات متحده است به خاموشی کشانید واز سوی دیگر به حریف انتخاباتی اش چنین تعرض کرد: ٬٬ ... بایدن نا قص العقل است ... بایدن از نگاه فکری آماده ریاست جمهوری نیست ... او پیر است ...اظهار کلمه هوش از زبان او قابل تحمل نیست، او در دانشگاه از نالایق ترین درس خوانان بوده است. هیچ چیزی او هوشیارانه نیست... بایدن پس از انتخابات قبلی به جاسوسی علیه ترامپ پرداخته است ... بایدن طبابت سوسیالیستی میخواهد و تصمیم دارد تا یکصدو هشتاد ملیون انسان را از بیمه های خصوصی شان محروم بسازد... بایدن از چپ های رادیکال پیروی میکند... بایدن خامه ریزی را بلد است ولی عمل کرده نمیتواند ...بایدن میخواهد ایالات متحده را به قرنطین دوم بکشاند... بایدن از چور و چپاول مظاهره چیان چپ حمایت میکند... ترا مپ در چهل و هفت ماه کار ها یی را انجام داده است که بایدن در چهل و هفت سال قادر به بر آورده ساختن آنها نبوده است ...؛ و...٬٬ جوبایدن که کاسه صبرش لبریز شده بود به عمل بالمثل متوسل شد و به ادرس ترامپ اظهار نمود: ٬٬ ... شما بد ترین رییس جمهور امریکا هستید ... ای مردم! آیا شما میدانید که این دلقک چه میکند؟ ... او درغگو است ... او سگ روی زانوی پوتین است ...این دلقک به گپ زدن نمی ماند ... دهنت را بسته کن! ... او شخص نژاد پرست است... او برای مقابله با کوید ــ ۱۹ هیچ پلانی ندارد ... و ... ٬٬ بر غم علاقمندی ملیون ها بیننده در سراسر جهان ترامپ و بایدن با مناظره میان تهی و تکرار حرف های غیر مهم به پرسش های اساسی مردم ایالات متحده امریکا پاسخ ندادند و در باره برنامه های مشخص سیاسی خود برای چهار سال آینده چیزی نگفتند. در این گفتمان نود و پنج دقیقه یی کمتر سخنی درباره پالیسی های سیاست خارجی آنها که برای کشورما و صلح جهانی حایز اهمیت است بمیان آمد. دو روز پس از رسوایی گفتمان تلویزیونی تبصره های فراوانی صورت گرفت. رسانه های ایالات متحده و بقیه جهان، شخصیت های سیاسی چون نانسی بلوچی، رییس مجلس نماینده گان ایالات متحده و افکار عامه چنین رفتار و راهکار سیاسی را نا مطلوب دانستند. آنها ادامه چنین گفتمان ها را که بروز های ۱۵ و ۲۲ اکتوبر سال روان مد نظر گرفته شده اند نیز بیهوده خواندند. سر د چاری دونالد ترامپ به ویروس کرونا امکان برگزاری این دو گرد همایی را هنوز هم محدود تر میسازد. احتمالن مایک پنس و کا ما لا هریس معاونین نامزد های انتخاباتی ریاست جمهوری بروز هشتم ماه اکتوبر ۲۰۲۰ میلادی در برنامه تلویزیونی حضور یابند ولی کارزار انتخابات که مناظرات تلویزیونی در آن جایگاه برازنده دارد بنا بر انتشار بیشتر ویروس کرونا و تر فند های غیر اخلاقی با بی نظمی ها و اخلال خیلی جدی مواجه گردیده است. در حال حاضر امکان آن میرود که بحران دیگری که آنرا در این روز ها ٬٬ بحران قانون اساسی ٬٬ می نامند بر بحران چند بُعدی و شگاف های عمیق اجتماعی در ایالات متحده امریکا اضافه گردد. قانونی از سال ۱۸۳۵ میلادی حکم میکند که رییس جمهور در نخستین روز سه شنبه ِ پس از روز دوشنبه اول ماه نوامبر بر گزیده شود. همچنان روز آغاز کار رییس جمهور نو را روز بیستم ماه جنوری سال بعد تعین نموده اند. رویداد هایی که دررابطه با انتخابات در فاصله زمانی میان این دو تاریخ رخ میدهند از نگاه قانونی توضیح و تنظیم نگردیده اند. روشن نیست که اگر دونالد ترامپ بنا بر مریضی به وظیفه خویش ادامه داده نتواند چه اتفاقی رخ خواهد داد. جمهوریخواهان نخواهند توانست کسی دیگر را بجای او تعین کنند زیرا در ایالات متحده امریکا پنجاه ایالت جداگانه و پایتخت کشور دارای ۵۱ قانون انتخاباتی مختلف اند. افزون بر این، سیتم انتخاباتی ایالات متحده طوری تنظیم شده که در آن کسب اکثریت آرا در سطح تمام کشوربمعنای پیروزی نیست بلکه جلب اکثریت آرا ٬٬ مردان انتخاب کننده ٬٬ (۵۳۸ تن) برای کامیابی ضرور میباشد. این مردان که امروزه زنان نیز شامل ترکیب آنهاست در بر خی از ایالات تابع انتخاب مردم هستند و در برخی دیگر وابسته به حکومات ایالتی می باشند. از این نگاه ایالاتی دارای اهمیت بیشتر اند که دارای نفوس بیشتر بوده و ٬٬ مردان انتخاب کننده ٬٬ بیشتر را به واشنگتن بفرستند. بر اساس قانون اساسی ایالات متحده امریکا انتخابات به هیچ وجه نمی تواند به تعویق انداخته شود و در تاریخ این کشور هیچگاهی چنین نشده است. در انتخابات کنونی رای دهنده گان ایالات متحده (۲۵۰ ملیون تن) با بن بست دیگری نیز مواجه اند. بخش قابل ملا حظه آنها با کاربرد تکنالوژی اطلاعاتی و برای وقایه خودی از شر ویروس کرونا از امکان رای دهی مکتوبی استفاده خواهند کرد. ترامپ با این شیوه رای دهی مخالفت ورزیده و امکان دستکاری و تقلب در آن را گسترده میداند. تا بر گزاری انتخابات ریاست جمهوری در حدود چهار هفته دیگر باقی است. آیا در این مدت کوتاه مقدور خواهد بود تا شهروندان ایالات متحده آزادانه و با ارزیابی مشی حکومتی هر دو حزب بزرگ جمهوریخواه و دموکرات تصمیم به رای دهی بگیرند؟ آیا فضای بحران زده موجود سیاسی برگزاری انتخابات شفاف و قابل پذیرش را تضمین خواهد کرد؟ مبصرین سیاسی شک دارند. ولی تاریخ این کشور نشان داده که حتا در شرایط جنگ داخلی هم انتخابات بر گزار شده است. بر گزاری انتخابات به تنهایی خود امر تعین کننده نیست. هر آنچه پس از انتخابات واقع میشود دارای اهمیت بالا تر برای ایالات متحده و عملکرد آن در سراسر جهان خواهد بود. کارزار کنونی انتخاباتی معلومات اندک را برای شناخت راهکار های سیاسی حکومت آینده ایالات متحده عرضه میدارد؛ اما رویکرد به پرابلم ها و تضاد های اجتماعی نشان میدهد که برای حل آنها سیاست دور نمایی لازمی است. اینکه احزاب جمهوریخواه و دموکرات در باره پرابلم های حاد چگونه می اندیشند و راه بیرون رفت را چگونه می بینند در جستار بعدی به آن پرداخته خواهد شد.

 پا نویس

 * گفت و گو های کنفوسیوس ٬ لون یو ٬، اکادمی فایدون ۱۹۹۱، کتاب سوم، ص ۴۵

 

بخش دوم:

 

آنچه را که باید در باره انتخابات امریکا دانست

 انتخابات ریاست جمهوری برای پنجاه و نُهمین با ر بتاریخ سوم نوامبر ۲۰۲۰ میلادی در ایالات متحده امریکا برگزار میگردد. احزاب جمهوریخواه و دموکرات از آغاز سال روان برای تدویر موفقانه کنگره خود آماده گی گرفتند و سر انجام در ماه اگست آنرا برگزار کردند. اجندای کار کنگره را به طورعام تصمیمگیری در مورد تعین نامزدان ریاست جمهوری و معاونین آنها، شعار ها، ستاد های انتخاباتی و تیم های عملیاتی،‌ برنامه های انتخاباتی و خطوط اساسی سیاسی برای حکومتداری در چهارسال آینده تشکیل میداد.

 جمهوریخواهان کنگره خود را با شعار٬٬ حرمت گذاری به تاریخ امریکای بزرگ ٬٬ آغاز نمودند و دونالد ترامپ و مایکل پنس را به صفت نامزدان ریاست جمهوری و معاونیت آن معرفی نمودند. در واقعیت امر حزب جمهوریخواه در این کنگره به حزب دونالد ترامپ مبدل گردیده بود و همه چیز در محور ترامپ میچرخید. سخنرانان اصلی را ترامپ و اعضای خانواده اش (زن، پسر، دختر، معشوقه پسر و...)، مامورین دستگاه ترامپ و هواداران سر سپرده او تشکیل میدادند. البته کسان دیگری هم دعوت شده بودند تا در باره، مهاجرین غیر قانونی ٬٬ که سعادت و خوشبختی امریکای بزرگ را به هم میزنند و مرتکب گناهان نا بخشودنی میشوند (؟) منحیث شاهدان عینی صحبت کنند. یکی از تزس های اساسی دیگر کنگره جمهوریخواهان عبارت از این بود که کشور ایالات متحده با تهدید ٬٬ دشمن داخلی ٬٬ و یا ٬٬ ستون پنجم ٬٬ مواجه است. کنگره برای ترسیم این واقعیت تلخ (!‌) از مارک و پاتریشیا مک کلوسکی دعوت نموده بود تا ویدیوی معروف خویش را به نمایش بگذارند و شکایت خود را آفتابی بسازند. در ویدیو این زوج حقوقدان با سلاح دست داشته خود مظاهره چیان جنبش ضد راسیستی سیاهان را تهدید نموده و آنها را خطری جدی برای ایالات متحده امریکا میدانستند. از نگاه خانواده مک کلوسی این جنبش ضد فاشیسم (انتی فا) و ٬٬ چپ رادیکال ٬٬ است که حومه شهر های شگوفان و مرفه امریکایی را مورد تهدید قرار داده اند. از این رو تنها ترامپ یگانه کسی است که از حق خدا داد امریکایی ها، از خانه و خانواده های آنان حفاظت میکند. سخنرانان دیگر هم خود را دراین نگرانی شریک دانسته و خاطر نشان کردند که اکنون برخی از نماینده گان جنبش ٬٬ انتی فا ٬٬ به کنگرس ایالات متحده راه یافته و پیوند گسست نا پذیرسیاسی را با دموکرات های چپ،‌جو بایدن، کامالا هریس کمونیست (!) و دیگر بازیگران چپ ایجاد نموده اند. از این رو انتخابات در پیش رو برای ایالات متحده سر نوشت ساز است زیرا این انتخابات تعین میکند که آیا جمهوریخواهان از آمریکایی های وفادار به قانون حفاظت میکنند و یا دست انارشیست ها، مبلغین و جنایتکاران را که شهروندان را تهدید میکنند باز میگذارد. همچنان نجات رویای امریکایی مطرح است چه در غیر آن اجندای سوسیالیستی (!) زندگی امریکاییان را تخریب خواهد کرد. ترامپ با توجه به رای ایالات پُر نفوس چون فلوریدا،‌میشیگن، اوهایو و پنسلوانیا بیان نمود که کارگران بیکار آنها به احساس همدردی بایدن ضرورت ندارند. آنها محلات کار خویش را باز میخواهند. بایدن مسوول نابودی محلات کار است چونکه از قرار داد تجارت آزاد امریکای شمالی حمایت میکند. بر اساس این قرار داد است که محلات کار به مکسیکو و کشور های دیگر منتقل میشود. برای جمهوریخواهان این مساله مطرح است که آیا ملیون های محل کار جدید ایجاد میگردد و یا با تخریب صنایع ایالات متحده، به ویژه صنایع موتر سازی ملیون ها جای کار به خارج انتقال می یابد. مایکل پنس مذهبی که خود روزی ارزومندی رییس جمهور شدن را در دل می پروراند وا ینک به ارادتمند خاص ترامپ مبدل گردیده است وظیفه تحکیم روابط میان ترامپ و جامعه عیسایی پروتستان را به عهده دارد. او در کنگره اظهار نمود: ٬٬ نه تنها جمهوریخواهان بلکه امریکا به ترامپ ضرورت دارد.٬٬ بدینترتیب کنگره جمهوریخواهان بر تداوم سیاست های جاری اداره ترامپ مهر تایید زد و با حمایت قاطع در پشت او قرار گرفت. جریان کار کنگره جمهوریخواهان پیش از همه مبین شدت یابی تضاد های سیاست های حمایتی اقتصادی محافظه کارانه و ملت گرایی افراطی با برنامه های نیولیبرالیستی بارک اوبا بود که روز تا روز ژرف تر میگردد.

 دموکرات های ایالات متحده امریکا هم کنگره خویش را به شکل مختصر با دعوت ۳۲۶ هیات از طریق شبکه مجازی برگزار نمودند در حالیکه در حالت عادی تعداد نماینده گان چنین کنگره ها در حدود سه هزار نفر میبود. از آغاز کار کنگره سعی بر آن بود تا در این همایش وحدت سازمانی و سیاسی برجستگی داشته باشد و اختلافات و ناسازگاری های درون حزبی به هیچ وجه در بیرون باز تاب نیابد. جریان کار کنگره نشان داد که رهبری حزب دموکرات ها پس از پیروزی بایدن بر برنی ساندرز سعی بدان دارد که با کمک و حمایت بارک اوباما حزب را به خط ٬٬ میانه ٬٬ برگرداند و اعتماد سرمایه بزرگ را جلب نماید. هر چند در این کنگره تصاویری از مظاهرات جنبش ٬٬ جان سیاهان ارزش دارد ٬٬ به نمایش گذاشته شده بود و برادران جورج فلوید که سه ماه پیش به طور وحشیانه و عمدی توسط پولیس به قتل رسید نیز پیامی ویدیویی را ارسال نموده بودند و بسیاری از سخنرانان شعار هایی از از این جنبش اعتراضی رنگین پوستان را در بیانات خویش گنجانیده بودند ولی همبستگی دموکرات ها تنها لفظی بود و در هیچ موردی از مطالبات مشخص این جنبش ضد تبعیض و نژاد پرستی حمایت نکردند. همچنان با و جود سهمگیری فعال نماینده گان چپ در کار کنگره و برغم پیروزی های با اهمیت فعالین چپ در انتخابات ایالتی چون گزینش جمال بوومن در نیویارک، کوری بوش در سانت لوییز، الکساندریا اوکازیو کور تس، ایلهان عمر، رشید تلایب در برابر نامزدان رهبری حزب بازهم طرح های نیرو های چپ در تدوین پالیسی ها و سیاست جاری حزب نادیده گرفته شد. به ویژه صدای جوانانی که از برنی ساندرز حمایت مینمودند در این کنگره نا شنیده ماند. نا رضایتی آنها را میتوان در رسانه های اجتماعی و نشراتی چون کانتر پانچ، یاکوبین، کورنت افیرس و... بخوبی مشاهده کرد. نامزدی کامالا هریس به حیث معاون رییس جمهور هم چندان مایه دلشادی جناح چپ نگردید. این خانم بر خلاف کوری بوش که بمثابه نخستین زن سیاهپوست در انتخابات منطقه ای در واشنگتن دی سی موفق گردیده و خود مورد خشونت پولیس قرار گرفته است از حمایت همه جانبه جنبش ٬٬ جان سیاهان ارزش دارد ٬٬ بر خوردار نیست و نقش او را در بسیج نیرو های هوادار این جنبش به نفع بایدن نا چیز میدانند. کامالا هریس بنا بر گذشته قانونگذاری خود که درمانده گی های خانواده های بی بضاعت را در نظر نمیگرفت اکنون به نام مستعار ٬٬ کوپ مالا ٬٬ مسما گردیده است. برخی از نماینده گان چپ چون برنی ساندرز و جان کازیچ تنها به خاطر ناکامی ترامپ در انتخابات و بر قراری حالتٍ پیش از ترامپ در کار کنگره دموکرات ها سهم گرفتند. آنها بیان داشتند که در این انتخابات مسایل مبرمی در دستور روز قرار دارد و در زمان وامانده گی ناگزیر باید به اقداماتی متوسل شد که در حالت عادی مردود اند. ساندرز متذکر شد که ایالات متحده در ٬٬ بحران عمومی ٬٬ قرار دارد و برای رفع این بحران به جنبشی ضرورت است که باید سرتاسری و شامل همه نیرو ها و هویت ها باشد.

 حزب دموکرات ها با فاصله گیری از جناح چپ آغوش خود را بروی نیرو های راست باز نمود. دموکرات ها در کنگره خویش از چهره های شناخته شده جمهوریخواه چون پاول کالین وزیر خارجه پیشین و سرمایه داران بزرگ چون بلوم برگ و دیگران دعوت نمودند تا سخنرانی کنند. همچنان وظیفه سازماندهی کارزار انتخاباتی را به موسسه جمهوریخواه ٬٬ پروژه لینکلن ٬٬ واگذار شدند. تٍد کاوفمن عضو برجسته تیم انتخاباتی بایدن به ٬٬ وال استریت ژورنال ٬٬ اطمینان داد که در صورت پیروزی، جو بایدن از سیاست صرفه جویی پیروی خواهد. بدیترتیب برنامه وسیع اجتماعی ایکه جناح چپ بخاطر کمک به فرودستان و به ویژه آسیب دیده گان پاندومی کرونا، تصدی های خرد و متوسط به حجم سه عشاریه چهار بلیون دالر مد نظر گرفته بود و بالای ان باید در این روز ها در کنگرس بحث و توافق صورت میگرفت با بن بست مواجه گردید و دونالد ترامپ آنرا تا زمان ختم مبارزات انتخاباتی متوقف ساخت. در کنگره دموکرات ها شعار هایی چون ٬٬ امنیت ملی ٬٬، ٬٬ رهبری امریکایی جهان ٬٬، ٬٬ امریکا سرزمین امکانات نا محدود ٬٬ و ... که شعار های روزگاران رونالد ریگن، جورج بوش و دیگران بود به چشم میخورد. کنگره مشابهت بیشتر به یک جشن سالگره و یا مراسم پایکوبی بخاطر ورود اوباما به قصر سفید داشت و از بحث سازنده پیرامون بحران سیاسی و اجتماعی موجود و ارایه توضیحات در باره چگونگی حکومتداری آینده به طور مشخص طرفه میرفت. در کنگره دموکرات ها دیده شد آنچه همه جناح ها را به یک مخرج مشترک میرساند همانا مخالفت با ترامپ و شیوه حکومت داری اوست. از همین جا آنانیکه به فیصله های کنگره چندان موافق نیستند باز هم به جو بایدن رای خواهند داد. در صورت پیروزی بایدن در انتخابات گفته میشود که او راهٍ به قدرت رسیدن را برای نسل های جوانترباز خواهد کرد. از روی این سخن میتوان حدس زد که احتمالن پس از چندی او زمام امور را به معاونش کامالا هریس واگذار خواهد شد. کامالا هر چند رنگین پوست، از خانواده مهاجر و متعلق به اتنیک های زیانمند است اما در سیاست همانندی نزدیک به بارک اوباما خواهد داشت و وی همان راهی را در پیش خواهد گرفت که اوباما سپری کرده است. در صورت پیروزی دونالد ترامپ در انتخابات کنونی حزب دموکرات ها با بحران شدید درون حزبی، انشعاب و مشاجره اندیشه یی روبرو خواهد شد و اگر بایدن جام کامیابی را سر کشد در آنصورت حزب جمهوریخواه دیگر حزب خانواده ترامپ نخواهد بود. برغم همه تدابیر، فیصله ها و سیاست گذاری های کنگره های هر دو حزب دیده میشود که کارزار انتخاباتی خود پویی دیگری کسب نموده و موضوعات مبرمی را مطرح ساخته است. برجسته ترین این گذارده ها کدام اند؟ در باره آنها در جستار بعدی پرداخته میشود.